Niepełnosprawność - kobieta mojego życia!

    Ktoś ważny dla mnie powiedział mi bardzo istotną rzecz. Że szukam na siłę i że powinienem poczekać, trochę odpuścić. Rzeczywiście - za bardzo chcę, za bardzo szukam. Jest tak, ponieważ się boję. Boję się, że powtórzy się sytuacja sprzed dziesięciu / piętnastu lat. Brak pracy, niepewność frustruje, niemniej nie jest to usprawiedliwienie, czy argument ku gorączkowemu poszukiwaniu. Trzeba czasu, niech to samo chwilę podziała.       Ważne jest, by być dla kogoś ważnym i mieć kogoś, kto jest dla nas ważny, z którego zdaniem liczymy się.

  Obciąć mu nogi - i tak nie będzie chodził! Nigdy nic nie powie! To tylko dwa zdania - wyrocznie z tych, które usłyszeli rodzice dziecka mającego liczne wady rozwojowe. Wygląd - nienachalny... mała kulka, krótkie wyroby nożnopodobne i slalom - gigant ze skoliozy. Rozwój trwał, etapy motoryczne postępowały po sobie. Nie do końca opanowana została przez tegoż osobnika umiejętność dwunożnego chodzenia. W "trybie awaryjnym" - owszem.  Niemowa śpiewa, nawija jak najęta. Myśli, analizuje, czuje, oddycha (pełną piersią) oraz cieszy się życiem. Wszystko dzięki miłości rodzicielskiej, cierpliwości i zaangażowaniu rodziców w wychowanie syna. Nieoceniona jest też pomoc rodzeństwa, wzajemna miłość.    Dzięki tym ludziom chce ta istota być potrzebna i dąży do tego, by się rozwijać. Stąd też ukończone studia, dodatkowo dwa kierunki w zakresie studiów podyplomowych, na bieżąco realizowany jest trzeci kierunek. Żyć się chce! Działać też! Zatem niestrudzenie szukam, chodzę na rozmow...

     Chcę i wiem, że potrafię. Nie dam się złamać, będę nadal szukał, działał! Ważne jest, by nie tracić ducha, bo najgorszą rzeczą, jaką można zrobić, to poddać się. Dążę do postawionego sobie celu, ten moment za jakiś czas pojawi się realnie. Tym celem jest znalezienie pracy, bycie zatrudnionym, pomoc ludziom. Dopóki walczymy, jesteśmy zwycięzcami!     Życzę Wam, drodzy Czytelnicy, byście nigdy nie stracili zapału do działania. Nieustannie wierzcie w swoje możliwości. Chciejmy dzielić się z ludźmi tym, co jest w nas najlepsze oraz najpiękniejsze - dobrem, życzliwością, a także wzajemną pamięcią o drugim człowieku.

   Mam na myśli hybrydowy zespół trakcyjny (HZT) produkcji nowosądeckiego Newagu. Pociągi zostały zamówione przez spółkę PKP - InterCity. Skład ESD 162 (najprawdoppdobniej: elektryczno - spalinowy, dalekobieżny) jest niskopodłogowy. Klaruje się zatem realna dostępność dalekobieżnej kolei względem osób z niepełnosprawnością, osób starszych, mających istotne problemy w poruszaniu się i matek z dziećmi we wózkach. Ponadto skorzystają z tego ułatwienia rowerzyści.  Te jednostki trakcyjne będą sześcioczłonowe - w tym jeden człon będzie napędowym modułem dieselowskim. Obecnie trwa montaż pierwszego składu, który rozpocznie testy w maju bieżącego roku. Premierowy kurs z pasażerami planowany jest od pierwszego kwartału 2027 roku. Naturalnie, w międzyczasie będzie trwać dostawa kolejnych jednostek wspomnianej serii. Komplet 35 sztuk powinien pojawić się w drugim kwartale 2029 roku. Źródło: https://kurier-kolejowy.pl/aktualnosci/50033/hybrydowy-impuls-dla-pkp-intercity-zaprezentowa...

 ... jestem pełen wiary, że zdobędę pracę.  W gąszczu odmów szukam zajęcia, które choć w części będzie pasowało do charakteru mojego wykształcenia. Praca z młodzieżą, wsłuchiwanie się w ich wypowiedzi, podążanie za ich sposobem postrzegania otaczającego nas świata - jest moją pasją. Fascynuje mnie człowiek, jego funkcjonowanie w grupie, zależności społeczne, rozwój psychomotoryczny i intelektualny.  Dlaczego nikt nie chce mi w pełni dać możliwości wspierania, rozumienia i dostrzegania oczekiwań ludzi? Dlaczego tworzy się mur, którego nie mogę przebić?! Chcę działać, chcę dzielić się swoim doświadczeniem, jakie daje mi fakt bycia osobą z niepełnosprawnością ruchową. Chcę być potrzebny; wiem, że byłbym w stanie czerpać z relacji, wymiany myśli. Uczyłbym się - i jednocześnie nauczał. Jest wiele do zrobienia! Tylko pozwólcie mi, proszę, działać w aspekcie zawodowym.

     Mam skoliozę (M41.8), stopy końsko - szpotawe (Q66.0) oraz... chęć do życia. Oznaczenia biorą się z kryteriów diagnostycznych ICD-11. Pod tymi sygnaturami kryje się człowiek - istota, która czuje, ma swoje podstawowe potrzeby życiowe (fizjologia, chęć odpoczynku, odczuwanie głodu, sytości), które są niezbędne do przetrwania. Dalej - te surowe, twarde symbole, po prostu wyklikane na komputerze i wydrukowane w dokumentacji medycznej, tworzą obraz cech tej osoby. I co?     Ukończenie szkoły podstawowej, dobrego liceum, ukończenie studiów magisterskich i dwóch pełnych "podyplomówek", kończenie kolejnej, certyfikat językowy. Uzyskanie prawa jazdy i kupno własnego samochodu. Pracowałem przez osiem lat we fundacji, która pomagała przy dofinansowaniach z PFRON, prowadziłem też szkolenia z języka niemieckiego oraz szkolenia komputerowe. Osiem lat istotnego doświadczenia, nabycie nowych umiejętności. Czas pracy we fundacji minął wraz z końcem listopada 2025 roku...